«و من نشانۀ بسیار عظیمی در کائنات دیدم. بانویی که خورشید او را در بر گرفته بود و نور ماه زیر پایش و بر سرش تاجیبود از دوازده ستاره...و علامتی دیگر در آسمان پدید آمد که اینک اژدهای بزرگ آتشگون که آن را هفت سر و ده شاخ بود و بر سرهایش هفت افسر، نزد آن بانو بایستاد تا چون فرزندش را به دنیا آورد آن فرزند را ببلعد. پس آن پسر را به دنیا آورد که همۀ امّت های زمین را به عصای آهنین حکمرانی خواهد کرد...»-کتاب مکاشفات؛ باب 12.

خورشید همان«سراج منیرِ»قرآن یا حضرت محمّد (ص) است و ماه نیز امیرالمؤمنین(ع) است که پس از غروب خورشید، نور آن را باز می افشاند، چنان که خود می فرماید:«همانا من میان شما همانند چراغم در تاریکی. آن که به تاریکی پای گذارد، از آن چراغ روشنی جوید و سود بردارد»*و ستارگان، دوازده امامند که در جای جای انجیل از ایشان با عنوان انوار دوازده گانه یاد شده است. آن فرزندی که با عصای آهنین بر زمین حکمرانی خواهد نمود نیز منجیِ موعود بشریت(عج) است.

*امام حسین(ع) فرمود:والشّمس که خداوند فرمود: «والشَّمسِ و ضُحها...سوگند به آفتاب و روشنی اش به هنگام آغاز روز» مقصود محمدرسول اللّه(ص)است، «والقَمَرِ اذا تَلیها...و سوگند به ماه چون از پیِ آن بر آید» مقصود علی بن ابی طالب(ع) است که پس از خورشید طلوع می کند. «والنّهار اذا جلّیها...سوگند به روز و روشنایی آن»، این روزِ روشن، قائم آل محمد(ص)است که زمین را پر از عدل و داد خواهد ساخت...».

رسول خدا(ص) دست حضرت فاطمه(س) را مي بوسيد و می‌فرمود: «من از فاطمه بوی بهشت را استشمام می‌کنم». رسول خدا(ص) در برابر او به قامت بر می‌خاست و به استقبال جلو می‌رفت و صبر نمی‌کرد که حضرت زهرا(س) به ايشان برسد. حتی علمای شیعه اختلاف دارند که مقام آن حضرت(س) برتر است یا مقام امیر‌المؤمنین(ع) و برخی معتقدند که فقط بُعد «ولایت» امیر‌المؤمنين(ع) بر مقام ایشان برتری دارد.حضرت فاطمۀ زهرا(س) بر یازده امام از فرزندان خویش حجّت هستند. امام حسن عسکری(ع) فرمود: «ما حجّت خداوند بر مردمان هستیم و حضرت فاطمه(س) حجّت خداوند بر ماست». رسول خدا(ص) سه روز پیش از رحلت با اشاره به رحلت خویش و شهادت قریب الوقوع حضرت زهرا(س) به امیرالمؤمنین(ع) فرمود: «یا علی، دو رکن تو منهدم می گردد...». این بیان خود گویای عظمت فاطمۀ زهرا(س) است. امام صادق(ع) فرمود: «حضرت فاطمه(س) از آن رو فاطمه نامیده شده که مردم از شناخت او باز مانده اند».خداوند در حدیثی قدسی خطاب به رسول خویش(ص) می فرماید: «ای احمد، اگر برای تو نبود کائنات را خلق نمی فرمودم، و اگر برای علی نبود تو را خلق نمی فرمودم، و اگر برای فاطمه نبود شما دو تن را خلق نمی فرمودم».