اعتقاد راسخ اهل سنّت به عدالت و قداست تمامی صحابه: [1]

در طول چهارده قرن تاريخ اسلام، علماي اهل تسنن تمام تلاش خود را وقف حذف آثار ولايت اهل بيت (عليهم السلام) و نیز نقاط ضعف خلفاء از كتاب‌هاي اهل سنت نموده اند. اين مسأله ثابت است كه نقل مشاجرات صحابه از گناهان نابخشودني در مذهب اهل سنت است؛ به طوري كه برخي از آن‌ها ادعاي اجماع كرده‌اند كه واجب است تمام آنچه دربارۀ مشاجرات صحابه نقل شده حذف شود. به عنوان نمونه؛ احمد بن حنبل معتقد است كه اگر كسي مشاجرات و درگيري‌هاي صحابه را نقل كند ، بايد توسط حاكم وقت مجازات شود و اگر توبه نكرد بايد آن قدر در زندان بماند تا بميرد. أبويعلي در طبقات الحنابله مي‌نويسد: «نقل نیکی هاي تمامی اصحاب رسول خدا و پرهيز از نقل بدي ها و درگيري هاي ايشان، با دليل واضح و آشکار، ثابت شده است... جايز نيست کسي چيزي از بدي هاي ايشان را نقل کرده و يا بر کسي از ايشان عيب و نقصي بگيرد؛ و اگر کسي چنين کرد، بر سلطان لازم است که او را تأديب و عقوبت کرده و حق بخشيدن وي را ندارد؛ بلکه بايد او را شکنجه کرده توبه دهند؛ که اگر توبه کرد از وي پذيرفته مي شود؛ اما اگر قبول نکرد بايد او را دوباره شکنجه کرده و حبس ابد نمايند، تا اين که بميرد؛ مگر آنکه از نظر خويش برگردد».[2] ابن حجر مکي مي‌گويد: «واجب است که از تمام اختلافات ميان صحابه چشم پوشي کنيم».[3] ابن تيميۀ حرّاني كتمان مشاجرات صحابه را از مذهب اهل سنت مي‌داند و می نویسد: «پرهيز از نقل درگيري هاي بين صحابه جزو مذهب اهل سنت بوده است».[4] محمد بن عبدالوهاب می گوید: «اجماع اهل سنت است که بايد از نقل درگيري هاي صحابه سکوت کرده و در مورد ايشان جز نیکی بر زبان نیاورد؛ بدینسان اگر کسي علیه معاويه يا ديگري سخني بگويد از اين اجماع خارج است».[5] ابن اثير گفته است: «تمامي صحابه عادل هستند و راهي براي ايراد خدشه بر آنها وجود ندارد».[6] و برخي ادّعاي اجماع بر اين مطلب نموده‌اند، چنان‌كه ابن حجر عسقلاني به اين شكل تصريح نموده‌ است: «اهل سنّت بر عدالت تمامي صحابه اتفاق نظر دارند».[7] و ابن عبدالبر گفته است: «بر اساس اجماع گروه بر حق مسلمانان كه اهل سنّت و جماعت باشند، عدالت تمامي صحابه به اثبات رسيده است».

بخاري در صحيح خود در تعریف صحابی آورده است: «كسي كه با رسول خدا همنشين شده باشد و يا آن حضرت را ديده باشد از صحابه به حساب مي‌آيد».[8] نووي در شرح صحيح مسلم گفته است: «و اما صحابي به هر مسلماني گفته مي‌شود كه رسول خدا را ولو براي يك لحظه ديده باشد».[9]